De uitzending van Peter R. over de zaak Vaatstra heeft er behoorlijk ingehakt. De complotters zijn nog boos. Niet dat Barracuda de afgelopen dagen veel relevants heeft gelezen. Het handjevol stoom afblazende roeptoeters trok weer voorbij en natuurlijk was alles weer 'kletskoek' en 'gelogen', tot op het punt waarop een enkeling een heel complot vermoedde tussen het OM en Peter R. die - toeval bestaat niet - enkele dagen na de uitzending van het hof van justitie zomaar carte blanche kreeg om aanstaande zondag een eerder door de rechtbank verboden reportage over een huurmoord alsnog uit te zenden. Vriendendienst, vast en zeker.
Dat je nog niet eens het verschil weet tussen het OM, de rechtbank en het hof duidt volgens Barracuda op ongeneeslijke domheid. Ook een leuke: 'Het is veel aannemelijker, dat er helemaal geen “geheim onderzoek” is geweest, dit hele verhaal is een onnozel verzinsel om een paar medeplichtigen en/of incompetente amateurs uit het zicht te houden.'
Dit is het verschil: Het cold team in Leeuwarden ontwikkelt een theorie op basis van forensisch onderzoek en andere feiten, bij de complotter is het precies andersom: eerst is er een theorie en daar worden 'kloppende feiten' bij gezocht. Hoewel, kloppend? Eigenlijk vooral de gebruikelijke discrepanties en misverstanden die je altijd tegenkomt bij dit soort onderzoeken: niet iedere verklaring is juist of is juist geïnterpreteerd.
Zo hechten complotters veel belang aan de mogelijkheid dat Marianne al in Kollum in een auto meegesleurd is, hoewel vreemd genoeg haar fiets wel weer werd aangetroffen bij het plaats delict. Dat is op zich al een contradictio in terminis. De getuigenis zegt trouwens helemaal niks: iemand hoorde alleen gegil, het dichtslaan van een autoportier en het wegscheuren van een auto, dat hoeft geen ontvoering te zijn.
En dan is er het verhaal dat de aangehouden asielzoeker Ali H. - de hoofdverdachte van de complotters - helemaal niet de echte Ali H. is, want dat was geen slanke man, maar juist een korte en dikke persoon. De 'verkeerde' lange Ali H. die in Turkije is aangehouden, legde echter een wel een volledige verklaring voor de camera af, en de 'echte' Ali dook luttele dagen na zijn vermeende overplaatsing in Noorwegen op, in een cel waar toevallig een Nederlander bivakkeerde. Plotseling waren er twee Ali's.
Duidelijker werd het er alleen niet op: De Irakees in de Noorse cel beweerde een Amerikaanse vader te hebben, maar sprak merkwaardig genoeg amper Engels en zijn Nederlandse (bijna) celgenoot heeft helaas de naam van de Irakees weer niet onthouden, terwijl de persofficier zegt dat deze man al vastzat en niet Ali H. was. Voor complotters doen al deze contradicties er niet toe, laat staan dat ze eens uitzoeken hoe de vork echt in de steel zit: het staat bij voorbaat vast dat hij de echte Ali H. geen DNA is afgenomen.
Over een ding lijkt nu wel duidelijkheid te bestaan: bij het profiel van de dader wijzen zowel de vaderlijke lijn als die van de moeder op een West-Europese afkomst. De kans dat een Irakees binnen dit profiel valt is niet zo groot. Zij het dat complotters ook dat weer trachten te ontkrachten door, volledig uit hun context, een paar regels te citeren uit het boek 'Dragers van waarheid. twintig jaar forensisch DNA-onderzoek in Nederland' van Victor Toom. Het argument is dat je dader in absolute zin niet kunt herkennen aan zijn gedrag en bijvoorbeeld ook niet uit zijn DNA-profiel. Dat klopt, maar Toom zegt in zijn boek (pdf) met nadruk dat je haplogroepen wel kunt uitsluiten. En daarmee ook complottheorieën.
Dat je nog niet eens het verschil weet tussen het OM, de rechtbank en het hof duidt volgens Barracuda op ongeneeslijke domheid. Ook een leuke: 'Het is veel aannemelijker, dat er helemaal geen “geheim onderzoek” is geweest, dit hele verhaal is een onnozel verzinsel om een paar medeplichtigen en/of incompetente amateurs uit het zicht te houden.'
Dit is het verschil: Het cold team in Leeuwarden ontwikkelt een theorie op basis van forensisch onderzoek en andere feiten, bij de complotter is het precies andersom: eerst is er een theorie en daar worden 'kloppende feiten' bij gezocht. Hoewel, kloppend? Eigenlijk vooral de gebruikelijke discrepanties en misverstanden die je altijd tegenkomt bij dit soort onderzoeken: niet iedere verklaring is juist of is juist geïnterpreteerd.
Zo hechten complotters veel belang aan de mogelijkheid dat Marianne al in Kollum in een auto meegesleurd is, hoewel vreemd genoeg haar fiets wel weer werd aangetroffen bij het plaats delict. Dat is op zich al een contradictio in terminis. De getuigenis zegt trouwens helemaal niks: iemand hoorde alleen gegil, het dichtslaan van een autoportier en het wegscheuren van een auto, dat hoeft geen ontvoering te zijn.
En dan is er het verhaal dat de aangehouden asielzoeker Ali H. - de hoofdverdachte van de complotters - helemaal niet de echte Ali H. is, want dat was geen slanke man, maar juist een korte en dikke persoon. De 'verkeerde' lange Ali H. die in Turkije is aangehouden, legde echter een wel een volledige verklaring voor de camera af, en de 'echte' Ali dook luttele dagen na zijn vermeende overplaatsing in Noorwegen op, in een cel waar toevallig een Nederlander bivakkeerde. Plotseling waren er twee Ali's.
Duidelijker werd het er alleen niet op: De Irakees in de Noorse cel beweerde een Amerikaanse vader te hebben, maar sprak merkwaardig genoeg amper Engels en zijn Nederlandse (bijna) celgenoot heeft helaas de naam van de Irakees weer niet onthouden, terwijl de persofficier zegt dat deze man al vastzat en niet Ali H. was. Voor complotters doen al deze contradicties er niet toe, laat staan dat ze eens uitzoeken hoe de vork echt in de steel zit: het staat bij voorbaat vast dat hij de echte Ali H. geen DNA is afgenomen.
Over een ding lijkt nu wel duidelijkheid te bestaan: bij het profiel van de dader wijzen zowel de vaderlijke lijn als die van de moeder op een West-Europese afkomst. De kans dat een Irakees binnen dit profiel valt is niet zo groot. Zij het dat complotters ook dat weer trachten te ontkrachten door, volledig uit hun context, een paar regels te citeren uit het boek 'Dragers van waarheid. twintig jaar forensisch DNA-onderzoek in Nederland' van Victor Toom. Het argument is dat je dader in absolute zin niet kunt herkennen aan zijn gedrag en bijvoorbeeld ook niet uit zijn DNA-profiel. Dat klopt, maar Toom zegt in zijn boek (pdf) met nadruk dat je haplogroepen wel kunt uitsluiten. En daarmee ook complottheorieën.




